Mijn visie op web 2.0.
...is bijna net zo lastig te omschrijven als mijn visie op mijn strijkijzer....
die niets meer en minder is dan een heel erg handig hulpmiddel, die, zoals zoveel hulpmiddelen een ontwikkeling doorgemaakt heeft van opwarmen op de kachel tot bijna volledig automatisch.
Zo zie ik web 2.0. dus ook.
Een logisch gevolg op de digitale ontwikkelingen en niet meer weg te denken.
Rss readers maken de enorme, toenemende hoeveelheid ( vak) informatie overzichtelijk en beheersbaar. Kennisdeling is niet meer lokaal gebonden maar net zo makkelijk te delen met iemand aan de andere kant van de wereld.
Gemak..dat is web 2.0 voor mij
Blij ben ik met met de rss feed in "ons eigen " Bicat. In 1 oogopslag kan ik zien wat de webmaster nieuw op “mijn” bibliotheeksite heeft geplaatst. wat de nieuwe aanwinsten zijn. Verbaasd ben ik hoe weinig interactief de site ( nog) is. Wij plaatsen foto's van een activiteit op de site, maar mensen kunnen hierop niet reageren. Dit kan en moet anders. Recensies op boeken laten schrijven door klanten. Leessuggesties, aanschafsuggesties. Straks kan het allemaal in Bicatwise.
Collega's wisselen nu per e-mail foto's uit. Dit zou weer beter via bijv. Flickr kunnen. Maar dan moet wel iedereen het “kunnen”.
Bloggen voor collega's? Leuk maar voegt het iets toe aan ons Intranet? Dat gevoel heb ik ( nog) niet. Behalve dan misschien de interactievere vorm die Bloggen biedt en meer zoekmogelijkheden.
Waar ik veel in zie is ( intern) documentsharing.
Nu gaan diverse versies heen en weer over de mail. Er wordt geknipt en geplakt..is niet handig. Hetzelfde geldt voor presentaties die we van elkaar gebruiken maar eerst moeten kopiëren op schijf om uit te kunnen wisselen. Dit zou natuurlijk veel beter kunnen.
"Internet is de marktplaats, web 2.0 is de etalage"las ik ergens . Ik zie dat ook zo.
Via web 2.0 kunnen we de klant , maar ook collega's laten zien waar we mee bezig zijn. Bibliotheek 2.0. is hier een mooi voorbeeld van.
Zoveel mogelijkheden. Zowel voor klanten als voor collega's.Maar het is al net als met de stoomknop op mijn strijkijzer. Niet alles gebruik je.
Maar als je de knop niet weet te vinden zul je hem zeker nooit gebruiken. Daarom moeten we elkaar vertellen over de “knoppen” , over de mogelijkheden. Aan ons als coaches straks de taak om onze collega's enthousiast te maken.
Tja... wat heb ik nu aan zo'n mooi beeldende blogpost toe te voegen!
BeantwoordenVerwijderenIk vind het vergelijk erg leuk gevonden. Het is inderdaad waar. Ik denk dat we daar als organisatie, als coaches, maar ook als bibliotheek richting onze klanten iets heel waardevols kunnen betekenen: het vertellen van verhalen. Verhalen over knoppen en verhalen door knoppen.
Ik hoop in ieder geval dat Rob en ik als coach je ook enthousiast kunnen blijven houden. Hoe voelt het om reacties te krijgen? Houdt het je enthousiast?
@Bedankt voor je reactie! Ik wordt er altijd wel blij van. Schrijven ook voor een blog is toch een beetje een creatief proces en het is leuk om zichtbaar publiek te hebben.
BeantwoordenVerwijderenEn feedback ervaar ik in dit leerproces als erg waardevol.
En als voorbeeld hoe het straks moet als we gaan coachen en je vraag stimuleert mij om nog iets meer te reageren op collegablogs.
En hoop dan stiekem natuurlijk dat ze ook hier eens langs komen.
:)
BeantwoordenVerwijderenDat zullen ze ook zeker gaan doen. Want reageren brengt reageren op gang!
dank je wel :)
Door 23 dingen blijft bij mij het strijkijzer nu helemaal in de kast staan....ik ben al blij als de was gedaan wordt. Je hebt een mooie visie opgeschreven.
BeantwoordenVerwijderen